Bracia Mniejsi - Franciszkanie (OFM) zwani w Polsce bernardynami, którzy przybyli do Wschowy w połowie XV wieku, pobudowali swoją siedzibę poza murami miasta, na dawnym przedmieściu Wschowy. Z Rynku udajemy się w kierunku północno-zachodnim na dawne przedmieście wschowskie. Początkowo idziemy ulicą Kościelną, potem przez plac Farny przechodzimy obok Kościoła Farnego p.w. Św. Stanisława Biskupa i Męczennika, a następnie ulicą Bema dochodzimy do ulicy Klasztornej, gdzie na końcu po lewj stronie widzimy okazały zespół zabytkowych budowli klasztornych należących do Wschowskich Franciszkanów. Po drodze mijamy fontannę stojącą w miejscu dawnej fosy. Dalej możemy podziwiać odrestaurowany w 1996 r., tzw. Lwi Mostek z I poł XVIII w. W miejsce poprzedniego spalonego kościoła i klasztoru, w latach 1629-46, wielkopolski architekt Krzysztof Bonadura Starszy, wzniósł klasztor i kościół p.w. Św. Józefa Oblubieńca dla Ojców Bernardynów, którzy w owym czasie powrócili do Wschowy. Nawiązując do tradycji gotyckiej nadał tym budowlom jednak formę wczesnego baroku. Kompleks zabudowań klasztornych wraz z kościołem, kaplicą Krzyża Świetego i krużgankami otaczającymi dziedziniec odpustowy stanowią najbardziej znaczący akcent urbanistyczny zabudowy miasta poza dawnymi murami. Prawdziwego splendoru tej świetnej budowli dodaje bogate barokowo-rokokowe wyposażenie wnętrza kościelnego. W kościele, od 1994 roku prowadzone są prace konserwatorskie nad pięknym, nowożytnym zespołem malowideł pokrywających sklepienie i ściany oraz wyposażeniem wnętrza kościelnego. Klasztor Wschowski należy obecnie do Prowincji Św. Franciszka z Asyżu Zakonu Braci Mniejszych (OFM) z siedzibą w Poznaniu.